ÜCRETSİZ GÜRCÜCE DİL KURSLARI BAŞLADI...
İLERİ DÜZEY GÜRCÜCE KURS 14 OCAK 2012 CUMARTESİ SAAT:13.00-15.00 ARASI BAŞLIYOR...

1- ÜCRETSİZ GÜRCÜCE DİL KURSLARI

   Yeni Başlayanlar             :  Her Pazar saat: 18.00-20.00  arası

   İleri Düzey  (Okuma-Yazma Bilenlere)  :  

                                                  Her cumartesi  saat: 13.00-15.00
                                                  (14 Ocak 2012 cumartesi başlıyor)

   Gürcüce Hocası               :   Manana Gurgenidze
   İletişim                             :   0533 483 86 95 
  E-Posta                     :  Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir     

2- GÜRCÜ DANS KURSU
    
   Kurs Günleri              :    Her Cumartesi  saat: 19.00-22.00   / Ocak 2012 de başlayacaktır.
    İletişim                      :    0533 483 86 95 
    Dans Hocası             :   Ketevan Tskeradze
    E-Posta                     :   Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir   

DEMOKRAT  GÜRCÜLER PLATFORMU OLARAK GÜRCÜ AYDINI  EŞREF YILMAZ MAXARADZE İLE YAPTIĞIMIZ RÖPORTAJ

1-Eşref Bey; merhaba. Bizimle bu röportaja zaman ayırdığınız için teşekkür ederiz. Ayrıca bu röportajın Türkiyeli Gürcülerin kimlik mücadelesine bir katkı yapması dileklerimizle. Kendinizi nasıl tanımlarsınız? 

E.Y. Maxaradze – İnsanın kendi kendisini tanımlaması kolay bir şey değil ama söyleşi sorusu gereği çok kısa tanımlama yapmaya çalışayım: Artvin –Şavşat Çukur Köyü Agara Mahallesi’nde doğmuşum.  Gürcü bir ailenin çocuğuyum. Okul yıllarımda Türkçeyi, Türk kültürünü, burjuva kültürünü öğrettiler. Kendi çabamla da Marxsist kültürü öğrenmeye çalıştım. Öğretmenlikten emekli olduktan sonra da ertelediğim sanat çalışmalarımı ve Anadilimin (Gürcüce’nin) alfabesini, kültürünü, tarihini öğrendim.  Bundan sonraki yaşamımı, tüm insanlığın mutluluğuna, Anadilimin ve kültürünün unutulmamasına çabalayan biri olarak  sürdürmeyi düşünüyorum.Umarım bu kısa tanımlama yeterli olur.  

2--Türkiye’deki Gürcülerin bu güne kadar yaşadığı tarihsel süreçle ilgili neler söylemek istersiniz? 

E.Y. Maxaradze – Türkiye sınırları içinde yaşayan Gürcüler’in yazılı bir kaynak haline getirilmiş bir tarihleri yok henüz .  A.Ö. Melaşvili ile başlayan bilinçlenme ( buna bilinçlenme bile denemez aslında Gürcü olma farkındalığı desek daha doğru olur belki) de Türkiyeli Gürcülerin konumlarını saptayan bir yazılı belgeler oluşturamamış.

Bu olumsuzlama yaklaşımı  eleştirelliğin yanında özeleştiri olarak da anlaşılmalıdır. Ayrıca Kimliğin farkına varma sürecinde bile erkin baskıcı yaklaşımını da hesaba katarsak Türkiyeli Gürcülerin tarihsel sürecine ilişkin yazılı kaynağın olmaması bir anlamda anlaşılır, kabul edilebilinir. Melaşvili ile başlayan farkındalık süreci, Melaşvili’nin katledilişinden sonra suskunluk ve sinmenin yanında onun ürettiği örgütlenme süreçleri yaşanmış ve devam etmektedir. Ancak bu örgütlenmeler folkloriğin ötesine geçmemiş hatta cılız da olsa bu örgütlenmelerden çıkar sağlama eğilimleri öne çıkarak örgütlenmelerin başını çekenlerin bu çıkar grupların olması, çalışmaları  ‘’bizim oralı-bizden’’ anlamındaki  ‘’Çveneburi’’nin ötesine geçememiştir.

En ‘’bilinçli’’  çevre, kişi bile Türkiye sınırları içinde yaşayan Gürcüleri 93 göçmeni olarak  ya da sonraki göçmen olarak kabul ediyor ve öyle biliyor. Oysa, durum göçmenliğin ötesinde bir durumu da içinde barındırıyor. Bunu, uluslaşma süreçlerindeki toprakların pay edilmesi sırasında sınırın ötesinde veya berisinde kalma sorunu olarak da ele almak ve buna böyle bakmak gerek. Kimi çevrelerin yaptığı gibi; Osmanlı’daki Gürcü ‘’Paşa’’ları yazmakla Türkiyeli Gürcülerin tarihi yazılmış olmuyor. Zaten onların da böyle bir iddiası yok. (Bu çalışmayı yapan arkadaşların emeklerine saygı duymakla birlikte) bunun gibi çalışmalar, olsa olsa övünmeye yarar. Gürcülükle kuru kuruya övünmekten başka bir işe yaramaz..Çünkü ‘’Paşa’’ olanların  kimliklerini koruyarak değil, satarak ya da unutarak ‘paşa paşa Osmanlı’nın hizmetine girmişlerdir.

Türkiyeli Gürcülerde asimilasyon,anadil ve kimlik sorunları….

Dil ve etnisite  sorunu :  Anadil eğitimi

Gecikmiş feodal bir yapıya sahip olan Osmanlı devleti, İstanbul'u almasıyla imparatorluk olmuş ve Bizans'ın mirasını ve yönetme alışkanlıklarını da büyük oranda devralmıştır.

Osmanlı'nın büyüme döneminde bu imparatorluğun içine dahil olan genelde biz Kafkasya’lıların ve özelde Gürcülerin, bu günümüzü anlamamızın biraz da Osmanlı'yı anlamaktan geçtiği söylenebilinir.  

Osmanlı devletinin 600 yıl boyunca devam eden çok dinli, çok kültürlü, çok etnikli ve çok dilli yapısı nedeniyle, özellikle Batı'da gelişen milliyetçilik hareketlerine karşı Osmanlı'yı parçalanmaktan kurtarma arayışlarını da beraberinde getirmiştir. Bunun bir sonucu olarak 1900'lü yıllarla birlikte Jön Türklerle başlayıp İttihat ve Terakki ile devam eden süreçte, Türklerden oluşan bir ulus devleti yaratma projesi yavaş  yavaş dillendirilmeye başlanmıştır.

O güne kadar Müslümanlar içinde kabul edilen ve önemsenmeyen, hatta küçümsenen Türklere ayrı bir değer verilmeye başlanması ile Türk milliyetçiliği oluşmaya başlamış ve bu süreç Türklerin dışındaki Müslüman azınlıkların asimile edilmeye çalışılması ile devam etmiştir.

Ziya Gökalp gibi Türkçülüğün önemli düşünürlerinden biri olan Yusuf Akçura'ya (Pantürkist ve ırka dayalı) göre 'Geçmişte Türklük İslam'a hizmet etmişti. Şimdi sıra İslam'ın Türklüğe hizmet etmesinde' derken aslında daha sonraki süreci özetler gibiydi.

Akçura'nın  'Türkler İslamiyet'te tarih sahnesine Bağdat Halifesi'nin Kapıkulu askerleri olarak çıkmışlardı. Ve bu sadık hizmetkarlık rolünü Osmanlı döneminde de sürdürmüşlerdi. Türk milliyetçiliğinin ortaya çıkışı ile birlikte Türklerin davasına hizmet etme sırası artık İslamiyet'tedir'  şeklinde özetlenecek düşünceleri, Türk milliyetçiliğinin cumhuriyet dönemindeki yönelişini de özetlemektedir.

Yusuf Akçura o ünlü ve çok yankı uyandıran 'ÜÇ TARZ-I SİYASET' (Osmanlıcılık-Panislamizm-Pantürkizm) makalesinde ayrıca;  Rumlar-Ermeniler-Yahudiler vb. gayrimüslimler ve Müslüman halklardan  teşekkül etmiş bir Osmanlı milleti yaratmanın Osmanlı'yı dağılmaktan kurtaramayacağını ifade ettikten sonra 'Türk Birliği (Pantürkizm) siyasetindeki faydalara gelince, Osmanlı ülkelerindeki Türkler hem dini, hem ırki bağlar ile pek sıkı, yalnız dini olmaktan sıkı birleşecek ve esasen Türk olmadığı halde bir dereceye kadar Türkleşmiş sair Müslim unsurlar daha ziyade Türklüğü benimseyecek ve henüz hiç benimsememiş unsurlar da Türkleştirilebilecektir' demektedir.

Bu düşünsel süreç daha sonra gelişerek ve yaşam bularak Türkiye'deki Müslüman azınlıkların yok sayılması-asimile edilmesinin sürecini başlatmış olup, Türklüğe dayalı bir ulus yaratma projesi ile Osmanlı'daki çok dilli çok kültürlü, çok etnisiteli çoğunluk yerini Türklüğe dayalı tek dil, tek kimlik ve tek kültür temelinde bir devlet yapısına bırakır. Tabii ki Türk halkının ulusal değerlerini oluşturma hakkı yadsınamaz. Ancak burada ters ve yanlış olan Türk olmayan Müslüman Kafkas kökenlilerin de resmi politikalar ile Türkleştirilmeye çalışılmasıdır. Karşı çıkılması gereken de budur zaten.

Kurtuluş Savaşı'nda bütün Anadolu'daki Müslüman halklar birlikte savaşıp zaferi kazanmış olmasına rağmen, 1924 ile birlikte Anadolu'daki bütün halkları asimile etme ve anadillerini ortadan kaldırmaya yönelik yoğun ve sistematik bir program uygulanmaya başlanmıştır. (Türk Tarih Tezi ve Güneş Dil Teorisi bunlara yönelik bir açılımdır.) Tevhid-i Tedrisat Kanunu ve benzeri kanun ve uygulamalar, 'Vatandaş Türkçe konuş' kampanyaları, bunun için baskılar, cezalar, yıldırmalar sistematik bir şekilde devam ettirilmiştir.

Bu anlamda İttihat ve Terakki ile başlayıp cumhuriyetle devam eden süreç farklı kimlikleri yok sayma ve asimile etmeye çalışma, var olan etnik toplulukların dillerine yönelik baskı politikaları ayrıca bütün Anadolu kültürünü yapay bir şekilde yeniden oluşturma çabası olarak devam etmiştir. Bu süreç aslında hala bitmemiş, biçim değiştirerek devam etmektedir.

 Türkiyeli Gürcüler ve Gürcü Kültür Merkezi’ne Dair…

Bizler  2-3 milyon nüfusu ile Türkiyeli Gürcüler , geçmişte yüzlerce yıllık bir süreçte Osmanlı dönemi ile  başlayan ve Cumhuriyet dönemi ile devam eden, doğal ve iradi asimilasyonun  etkisini yaşayan,  çoğunlukla  kimlik bilinci çok zayıflamış,   kendiliğinden etnik bir topluluk durumundayız.

Daha önce köylerde kapalı bir toplum olarak yaşayan ,  konuşma dili temelinde   de olsa kimliğini belirli oranda koruyan Türkiyeli Gürcüler, 1950’li yıllarda özellikle  kentleşme  süreci ile hız kazanan  asimilasyondan ciddi oranda etkilenmiş olup bu gün çoğunlukla kendiliğinden de olsa bir etnik topluluk olabilme şansını dahi yitirme tehlikesi ile karşı karşıyadır.

  Öncelikle asimilasyonun durdurulması ve akabinde aşılabilmesinin panzehiri Türkiyeli Gürcülere kimlik bilincinin kazandırılması ile mümkün olacaktır.  Asimilasyonun panzehiri olan kimlik bilincinin nasıl kazandırılacağı  sorusu çok ciddi bir düşünsel-pratik açılıma ihtiyaç duymaktadır.

Ancak kısa  da  olsa burada buna değinmek gerekirse ; asimilasyonun panzehiri  olan etnik bilincin, kimlik bilincinin yani Gürcülük bilincinin kazandırılmasının araçları ilk etapta demokratik kitle örgütlerinin yaratılması sürecidir. Ve böylece Gürcülerin olduğu tüm bölgelere Gürcü Kültür Merkezlerini yaygınlaştırmak ve   bunların merkezi demokratik bir yapılanması olan federasyonlaşmayı başararak merkezi düzeyde Gürcülük bilincinin taşınmasının gerekli tüm araçlarını oluşturmaya çalışmaktır.

Peki demokratik kurumlar aracılığı ile kimlik bilincini taşıyacak olan Gürcü aydınlarının durumu nedir ?

Maalesef bu sorunun cevabı  içler  acısı bir manzara  ile karşı karşıya olduğumuzu bize göstermektedir. Dürüst, samimi, nitelikli aydınlarını, önderlerini yaratamayan hiçbir etnik grubun kendisini koruma, gelecekte var etme şansının çok zayıf olacağı gerçeği  unutulmamalıdır.

 İstisnalar hariç Türkiye’de Gürcü aydınlarının olup olmadığı dahi tartışmalıdır. Var olanlar ise çoğunlukla   sorunlu, halkına   değil kendisine  “bilinç” taşıma darlığını aşamayan,  kariyerist , Gürcülüğü ticarileştirici, rantçı, kendine ve halkına güvenmeyen iç ve dış resmi çizgilerin güdümünde icazetçi bir  “aydın sorunu”  gerçeği  ile karşı karşıyayız.

Türkiyeli Gürcüler’ de Örgütlenme Sorunu ve Çözüm Önerileri

 Bir insan veya topluluk için yaşanılan anda ufak gibi görünse de, gelecekte büyük dönüşümlere neden olacak bir adımı sağlamak amacından başka bir kaygı taşımayan ve taşımaması gereken bizler için, birçok şey bu anlamda bir ayrıntıdan ibarettir.

Tabii ki, ayrıntılarda önemlidir. Fakat ayrıntılara takılmadan esas olanı görmek ve bu konuda sağlıklı ve çözüm sağlayıcı bir duruma ulaşmak için gerekli adımları hayata geçirmek yapılması gerekendir. Bu açıdan baktığımızda Gürcü kültür Merkezi kurulduğu günden bu güne birçok faaliyet gerçekleştirmiş ve belirli anlamda var olmayı başarmış olmasına rağmen, bizce esas belirleyici noktalarda yeterli gelişimi sağlayamamıştır. Sorun tek başına ne faaliyet yapmak, ne dernek, ne de yönetim vs. değildir.

     Esas olan Gürcü kültür Merkezi’nin, Türkiyeli Gürcülerin buluşmasına aracılık yapması, kültür ve dille ilgili sorunlarda çözüm yolları üretmeye çalışması, en önemlisi de on yıllardır süren asimilasyona  karşı bir duruş sağlama da ciddi ve güçlü bir yapının yaratılması sürecinin işlemesine karşılık verip veremediğidir.                                                                                  

    Türkiyel Gürcüler olarak esas sorunumuz nedir diye soracak olursak, bunun kimlikle ilgili olduğu açıktır. Bunun çözümü de örgütlü bir topluluk haline gelerek kendi içinde birliğini sağlamaktan geçer. Bu birliği sağlamak Türkiyeli Gürcülerin hem asimilasyona karşı sağlam bir duruşu gerçekleştirmesi, hem de kendi kimlik, kültür ve dil konularındaki sorunlarını çözmede istenilen adımları atmasının olanaklarını ortaya çıkartacaktır.